Co jest tak prze­ra­ża­ją­cego w ćwier­ćin­te­li­gen­cie? Nie spo­sób defi­nio­wać go przez nie­do­sta­tek wie­dzy. Można sobie wszak wyobra­zić świet­nie wyszko­lo­nego den­ty­stę, spraw­nego inży­niera, wyspe­cja­li­zo­wa­nego histo­ryka, absol­wen­tów dobrych uczelni, któ­rych słusz­nie mamy za ćwierćinteligentów. Kalectwo ćwier­ćin­te­li­genta polega na tym, że jest on czło­wie­kiem nie­sca­lo­nym. Ten brak spo­iwa szcze­gól­nie dotkliwy jest wła­śnie na styku wie­dzy i dzia­ła­nia. Wie­dza ćwier­ćin­te­li­genta pozo­staje nie­jako obok jego życia – gro­ma­dze­nie infor­ma­cji i naby­wa­nie kom­pe­ten­cji nie buduje ani mądro­ści, ani kry­ty­cy­zmu, ponie­waż bra­kuje mu reflek­sji inte­gru­ją­cej życie. Warto poczy­tać roz­wa­ża­nia o ćwierćinteligentach.

Aby przejść do opisanego powyżej sensownego miejsca należy kliknąć TUTAJ